Cold

Zachłysnąłem się powietrzem

Jego zimnem

Moje stopy

Przymarzły do ziemi

Stałem w bezruchu

Kiedy nadeszła noc

Zachmurzone niebo

Potęgujące ciemność

Czarne gałęzie drzew

Chyliły się ku mej postaci

Towarzyszący najgorszym nocom
Mój stary przyjaciel
Odziany w ciemność
Ociekający krwią
Spojrzał na mnie z pogardą
[Nie należysz już do mnie] 

Nóż zalśnił w jego dłoniach
Moja pierś
Moje serce
Zostały przebite

Ból

[Nie należysz już nigdzie]

Łzy zamarzały mi na policzkach
Krew dusiła mi gardło
Gałęzie były co raz bliżej
Szepty
Krzyczały

Zabłądziłem
W krainę starej rzeczywistości
Chłód chwycił mnie za stopy
Lecz słońce nadeszło
Roztapiając lód

-

W odcieniach chmur

Barwią się moje oczy

Ogromna

Pusta

Przestrzeń

Ciemna

Wilgotna

Ziemia

Nagie stopy

Grzęzną w błocie

Postać

W czarnym płaszczu

O czarnych skrzydłach

Unosi się nieznacznie nad powierzchnią

Kierując się na zachód

Gdzie w oddali

Widnieje uschłe drzewo

Śmierć

Wlecze za sobą

Martwego człowieka

[Ręka w ogniu]

Złamali

To kim byłem

Zabili

To w co wierzyłem

I

Stałem się

Potworem

Bez przerwy te dźwięki

Ten zapach

Ten ból

Urojone oszczerstwa stają się prawdą

Kim jestem ?

Zabiłem ?

Wiedziałem...

Mam dość...

Narodzony

Z rozszarpanego umysłu

Kiedy odnalazłem prawdę

Zostało tylko jedno

Spaliłem własne ciało

Suicide

Oszklony dom

Na krańcu ziemi

Z oknem na przepaść

Czerwone maki

Barwią odległy horyzont

Ciemna, chłodna noc

Która nadchodzi

Zatapia wszystkie stworzenia

Zachód maluje się na niebie

Pod drzewem stanął człowiek

Z liną w ręku

[Jutro już nie nadejdzie]

Wraz z opadającym słońcem

Otwiera się na demony

Które wchłaniają go w całości

Ciemne postaci

Ściągają resztki z drzew

Żywiąc się

I zamieniając w swoje ciała

Nieumarły umysł

Istoty chcącej zginąć

Szkło pęka

XXX

Słońce spływające z nieba

Bawi się
Czarnym kolorem ziemi

Wewnętrzny krzyk

Niemego człowieka

Wall

Usiadłem na pustej, umierającej przestrzeni

Zgniłe rośliny

Okalające ziemię

Ściana

Za którą stoję

Zimny chłód owiewający plecy

Ogromna przestrzeń

Przed mymi oczyma

Chłodny mglisty poranek

Czerwony wschód

Ludzie idą na ścianę

Niczym umarli

Oczy ślepe

Zapatrzone na szczyt

Wspinają się

Trzask

Łomot

Upadł...

Kolejny

Rozpadając się na kawałki

Obok moich stóp

Czerwony płyn odżywia tę ziemię

Na której rosną czarne kwiaty

Z kolcami

Upodobnionymi do płatków