Słońce tworzy niebiańską poświatę
Nad wszystkim
Ogrzewając nas sercem
Wiatr niesie melodie życia
Powiedz mi czym jesteś
Ciemna melancholia zasłania mi słońce
Ono płacze
A świat zapomina o cieple
Utopmy się w łazach
Ogień otwiera niebiosa
Wdzierając się na ziemie
Łapczywie chwytając się ciemności
By oczyścić resztki podziemia
Często wołamy
Jakby do bóstwa
Mimo bólu czerwonych serc
Opisują codzienne życie
Zapominamy o więzach
Promienie wiecznego istnienia
Pokazują mi prawdziwy świat
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz