Sayonara

Zapadam się w czarnej ziemi

Spoglądając w puste niebo

Moje ciało gnije

Czerwone kwiaty usychają

Opadają wokół

Moja skóra pęka

Nie ujrzę już wschodu słońca

Żegnaj piękny świecie

powracam do pustej nicości

Niebieskie owoce

Niebieskie owoce

Opadają przez otwarte okno

Tonąc w białej posoce

Przy śpiewie kruków

Razem z piórami

Wylane

Przez rozkruszony wodospad

Ziemia bez horyzontu

Zawijam się płachtami

Nie zwracając uwagi na światło

Opadam na kolana

Kamienne podłoże

Opieram się na gwoździach

Zmęczony

Pozwalam cieknąć krwi

Ziemia bez horyzontu

Zaczęła się nade mną zamykać

Pęknięty

Kruki rozszarpały serce

Wciąż dudniące

W szczelinie

Niewielkiej skały

Deszcz wydrążył w niej bruzdy

Ciągły płacz

Ostatni strzał

Pękła skorupa

[Zostanę już tylko pustą powłoką]

[Oby nikt nie zasadził kwiatu

W przestrzeni po sercu]

[Niech krew więcej nie cieknie]

Łzy znieszktałcą

I zmyją z powierzchni

Pamięć po samotnej skale

Inside

Ugly boy

Locked in the cage

Bleeding and crying

Singing and screaming

No one can hear him

No one can reach him

Sadness and lonliness

Sadness and lonliness

He cannot see the light

He cannot be a human

Useless in the darkness

Robotnik

W odwróconym świecie

Rozpadają się budynki

Kawałki opadają

W zwolnionym tempie

Nie byłem wart ?

Prawdziwego świata ?

Życzenia i pragnienia

Poukładane w stosy kartek

Zapaliły się za mną

[Uznali je za bezwartościowe]

Mam być jedynie robotnikiem

Upadającej Ziemi