Robotnik

W odwróconym świecie

Rozpadają się budynki

Kawałki opadają

W zwolnionym tempie

Nie byłem wart ?

Prawdziwego świata ?

Życzenia i pragnienia

Poukładane w stosy kartek

Zapaliły się za mną

[Uznali je za bezwartościowe]

Mam być jedynie robotnikiem

Upadającej Ziemi

Don't lose yourself

Mijając wiele dni

Mieszając się w celach

Powody ciągłego pośpiechu

Czas

Czas

Czas

Upływa

Wizje umierają

Pod pokrywą czarnej płachty

Zakopane odpadkami codzienności

Kiedy?

Zedrę swoją skórę

Piętrzące się bandaże

Wyciekająca krew

Zagłuszony świat

Krople

Posiadając szklane stopy

Stoję jeden

Wśród tłumów

Spoglądam

Na smutne niebo

Postaci wirują

Zabiegane

Pojedynczy oddech

Zapomniana chwila

Krople

Zaczynają opadać

Chaos się wzmaga

Uczucia

Zawarte w deszczu

I ludzie

Z parasolami

last flowers

Pustynia

Siedziałem na wilgotnej pustyni

Budując zamki

Z mokrego piasku

Piękne wytwory mojej wyobraźni

Po lodowatej nocy

Słońce oblało budowle

Cieplejszym powietrzem

Ze wschodu

Rozpadło się

Piasek został przesypany

Został jedynie

Żar upalnego dnia

Moja skóra się pali

Zostałem sam

W ruinach pięknego świata

Który nie istniał

Płonąc w bólu rzeczywistości

Przeistoczenie

Wszystko przeistacza się w bezsens

Kiedy stoję na dachu swojej świadomości

W ciemną, chłodną noc

Śliska krawędź

Spoglądam w dół

Łzy nieba

Znikają w ciemności

Moje lustro

Dawno pękło

Zniekształcając obraz,

Zamalowane na czarno

Rękami świata,

Spoglądam na potwora