Ugly

Peccatum

Demony wżerają się w moje ciało

Uparcie pragnąc

Przemówić

Do podatnego ludzkiego umysłu

Tak bardzo słaby

Wpijają swe wężowe palce

Pod czaszkę

Manipulując myślami

W słabych głowach

Rodzi się grzech

Ciemne stróżki

Spływają po białych kartkach

Barwiąc kolejne dni życia

Całkowitą czernią

Tak bardzo słaby

Ludzka splugawiona natura

Modlę się

O uwolnienie

Oblany

Krew spływa po ścianach

Zgniłej świadomości

Zakrywając obolałe

Zepsute części

Rozległe podłoże

Oblane

Galaretowatą mazią

Próbując zakryć

Uleczyć

Własne wymiociny

Zdeprawowanego umysłu 

Który rodzi

Czarne demony

名前

Na świecie stworzonym ze słów

Kołyszą się litery

Morze atramentu

Wylewa się 

Zatapia

Nieokreślone stworzenia

面

Jestem tym, pozbawionym twarzy

W całej swej postaci, namalowany
Kiedy zmywam farbę
Jaka jest moja prawdziwa uroda ?
Podążam kolorowymi kałużami
Przybierając barwy

W mym ciemnym pokoju
Rozbite lustro
Jestem bez twarzy
Przywdziewając maski
Lecz już nie widzę sensu
Gałęzie róż oplotły me ciało
Barwią się czerwonym kolorem

*photo from Sad Mask by Velvet Eden

Wybacz mi

I odejdziesz

Z bólem serca

Lecz z potrzebą

Zostanę

Ze strachem

Przed tym światem

Zostanę

Samotnie

Z namiastką

Obecności

Wybacz mi

Mój egoizm

Wybacz mi

Mój strach

I złudne nadzieje

Chciałem pięknego życia

Mimo iż na nie nie zasługuję

Wrócę do miejsca skąd pochodzę

Może zdobędę się na krok

Którego zawsze się bałem

Może zapomnę

O niegdyś istniejącym

Pięknym świecie

Zapomnij
O moich uczuciach