Ignis

Przez okna mej duszy

Wpatruje się w błękit

Zamarzniętego jeziora

Ogień w oddali tli się wesoło

Wołając mnie w swe objęcia

Takie radosne szaleństwo

Ognisko otoczone zwłokami...

*Obraz Zdzisława Beksińskiego

Insulam

Znalazłem się na wyspie

Po wielu latach

Na wzburzonym morzu

Nie pamiętam już kiedy spałem

Wydaje mi się...

Wyzbyłem się potrzeby snu

Kiedy patrzę wstecz

Widzę ścieżki

Obleczone w czarne cienie

Dzielące wszystko

Od poświaty księżyca

*Obraz autorstwa Zdzisława Beksińskiego

Dubitant

Imiona czyste

Obleczone białymi płótnami

Drzwi wieczności

Nowy początek

Źródło błękitu nieba

Listy pisane farbą kałamarzy serc

Czerwone cierpkie owoce

Materiał lśni w tej poświacie

Delikatne włókna opadają na ziemie

Wiara w pajęczą nić nieba

Czarny pot zalewa moją twarz

Jedno imię

Świecące w ogniu nadziei

Tak szybko mija

To ciemne niebo

Oddech powietrza

Ziemia płacząca nad swymi dziećmi

Zamkniętych w pudełkach swojego życia

Samotność

Samotność

Będę mówić całą wieczność

O ludziach mieszkających w ciszy

Wśród cichych fal powietrza

płacząc dniami

Na końcu świata

Na środku pustkowia

Na początku rozpaczy

Puste siedzenia wokół stołu

W tym świecie miejsce opuszczone

Gdzie śpiew już nie dochodzi

Ludzie omijają góry

Idą prosto

Lecz są

W puszczy

Osamotnieni

Często słychać ich głosy

Brakuje innym wzroku

Tymczasem my pogrążeni

W pustych domach

Wypełnionych piaskiem

Czas który nie istnieje

Nieruchomy

Wypełnił tą przestrzeń

Wierzący idziemy wyciągając ręce

Niektórzy je stracili

Ci z dróg zberają reszty zielonych wstęg

Lecz wieczność nie jest wieczna

Tam gdzie istnieją puste miasta

Złączone, zapełniają się

Więc gdzie jest ta pustka ?

Ta niemoc

Odległość

Przepaść do przebycia

Droga

 

W niknącej przestrzeni

Na wzgórzu życia

Wiatr owiewa moją postać

W tysiącu myśli

Zieleń

Za lasem tli się istnienie

Topiące się w morzu

Przygniatane przez czerń

Chwile

Znajdujemy się na końcu ścieżek

Wybieramy drogi

Tylko po to by zawrócić

Jak ciemność przychodząca ze wschodem

Na środku niezliczonych pasm

Żółte pola

Kamienie zastępują miękką ziemię

Strach przed rzeczywistością

 

 



Zapomniałam

 

Zapomniałam...

Zapomniałam o tym jak żyć

Zapomniałam... jak pisać wiersze ?

W otchłani śpiewu duszy

Krople światła

Na ustach pustka

Mroczna i bolesna

Gdzie są słowa mego serca ?

Zamknięte w pudełku

Opieczętowanym strachem

Związane ręce niemocą

Nie mogę go dosięgnąć...